μια ανθολογία των ποιημάτων του Τόλη Νικηφόρου με εικόνες της Τζούλιας Φορτούνη

αn anthology of Tolis Nikiforou's poems with pictures by Julia Fortouni.

να μη φοβάστε λοιπόν τον θάνατο



γαλήνιοι και σιωπηλοί
όταν θα διαπλέετε τα άγνωστα νερά
σφιχτά στα δόντια σας κρατήστε
ένα μικρό αγαπημένο ποίημα
για τον ψηλό και σκοτεινό πορθμέα

γιατί το ποίημα είναι ένα αχ
που αποκρυπτογραφεί με τρόπο μαγικό
το μυστικό εξαίσιο όνομα
μέσα στον πέτρινο ήχο του θανάτου

γιατί το ποίημα είναι ένα φως
που στιγμιαία αναδύεται από την απουσία
κι η τελευταία του λάμψη
είναι το πρώτο άλφα της αγάπης

γιατί το ποίημα είναι μουσική
από τα έγχορδα του κάτω κόσμου
που ζωγραφίζει με διαδοχικά φωνήεντα
μικρές σκιές από το πρόσωπο του απείρου

γιατί το ποίημα είναι εσύ
το ποίημα είναι εγώ
αυτό που μας συνθέτει και μας υπερβαίνει

να μη φοβάστε λοιπόν τον θάνατο
όταν στα δόντια σας κρατάτε την ψυχή σας
για τον ψηλό και απόμακρο πορθμέα
που αιφνιδίως μέσα στο σκότος
θα χαμογελάσει

4 σχόλια:

pandora είπε...

Ένα νόμισμο κι αυτό κίβδηλο ούτε καν χρυσό! έχει ο νεκρός στο στόμα.
Πολύ πριν έχει πεθάνει η ψυχή του πια.

Poet είπε...

Αυτή είναι η ποιητική σου άποψη, Λίλιαν;

pandora είπε...

@ pandora

Αυτή είναι η "κοινωνική" μου άποψη Ποιητή.

Poet είπε...

Ή υπάρχει ψυχή και είναι αθάνατη, ή δεν υπάρχει και είμαστε όλοι a piece of shit. Τρίτη εκδοχή δεν υπάρχει.

Και τι ποίηση να υπάρχει χωρίς ψυχή, ένα ανούσιο παιχνίδι των λέξεων;