μια ανθολογία των ποιημάτων του Τόλη Νικηφόρου με εικόνες της Τζούλιας Φορτούνη

αn anthology of Tolis Nikiforou's poems with pictures by Julia Fortouni.

τώρα και αύριο και παντοτινά

 



                                                      να λούζεται στο φεγγαρόφωτο ο κήπος
                                                                  με το θαλασσινό αεράκι
                                                           ανάλαφρα να ψιθυρίζουν τα φυτά

                                                         να ‘ναι έκπληκτα τα χρώματα, βουβά
                                                            κι οι ευωδιές μεθυστικές τριγύρω
                                                            στο χώμα ένα ρίγος σαν από ψηλά

                                                        κι εκεί στη μέση εσύ να λάμπεις μαγικά
                                                         ένα όνειρο εκθαμβωτικό μια μελωδία
                                                          εκεί στη μέση εσύ να είσαι ο έρωτας

                                                                όλα όσα λαχταράει η καρδιά


                                          (από την προς έκδοση συλλογή Κόκκινες πηχτές σταγόνες)





γιατί ήρθες τόσο αργά;




                                                          δεν ήξερες πως σε περίμεναν
                                                                       τα χελιδόνια
                                                                τα φωτεινά χαράματα
                                                   όλα τα ερωτικά ποιήματα του κόσμου;

                                                                γιατί ήρθες τόσο αργά
                                                          αιώνες τώρα χάθηκα στη έρημο
                                                                            γυμνός
                                                               χωρίς ένα χαμόγελό σου

                                                 γιατί άφησες ν’ ασπρίσουν τα μαλλιά  μου
                                                          ενώ φτερούγιζες στα μάτια μου
                                                                  για πάντα στα δεκάξι

                                                                  στο σκοτεινό δωμάτιο
                                                         δειλά προβάλλει απ’ τον φεγγίτη
                                                                    η ξεχασμένη άνοιξη

                                 
                                      (από την υπό έκδοση συλλογή Κόκκινες πηχτές σταγόνες)




στη χώρα του ίσως και του αν




                                                                         δεν τις αγγίζει ο χρόνος
                                                                   αιώνια τυλιγμένες στην ομίχλη
                                                                    στη χώρα του ίσως και του αν

                                                             με κάτι από την παιδική μας αθωότητα
                                                                         τα εφηβικά μας όνειρα
                                                                 όλες τις διαψεύσεις της ζωής μας

                                                                            οι παλιές αγάπες
                                                                             ένα αέρινο φιλί
                                                                           που έγινε μουσική
                                                                               έγινε ποίημα
                                                                    δάκρυ πικρό και λαμπερό
                                                                              εκθαμβωτικό


                                                      
                                                        (από την υπό έκδοση συλλογή Κόκκινες πηχτές σταγόνες)


απορημένα όλα





                                                                         θα μείνουν όλα απορημένα
                                                                             τα σκόρπια μου βιβλία
                                                                    σε ράφια, πολυθρόνες, τραπεζάκια
                                                                               απορημένες οι οθόνες
                                                                  τα έπιπλα με τα βουβά τους χρώματα
                                                                              οι πίνακες στους τοίχους
                                                                     τα ατέλειωτα μολύβια κάθε είδους
                                                                             κάποια ημιτελή ποιήματα
                                                                      στον υπολογιστή ή στα χαρτιά μου

                                                                                       απορημένα
                                                                          όλα όσα κάποτε είχαν νιώσει
                                                                                  το χάδι τη λαχτάρα
                                                                      στα ακροδάχτυλα και τη ματιά μου

                                                                           θα μείνουν όλα απορημένα
                                                                           και πιο πολύ το βλέμμα μου
                                                                                        χωρίς εσένα
                                                                     το βλέμμα μου που μια αιωνιότητα
                                                                      θα σε αναζητάει τώρα στο σκοτάδι


                                                              (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)