μια ανθολογία των ποιημάτων του Τόλη Νικηφόρου με εικόνες της Τζούλιας Φορτούνη

αn anthology of Tolis Nikiforou's poems with pictures by Julia Fortouni.

όταν πεθαίνει ένα παιδί, 1


αβιταμίνωση
είναι όρος των στατιστικών δελτίων
η πείνα εξωραϊσμένη
αποπροσωποποιημένη
όπως θα τόνιζε και κάποιος διανοητής
λέξη χωρίς εικόνα

ένα παιδί είναι μονάκριβο
ένα παιδί πεθαίνει κάθε δευτερόλεπτο
με την κοιλιά πρησμένη
μάτια που δεν χωράνε πια στις κόγχες τους
σε χώρες που ονομάζονται εξωτικές
πεθαίνει στο κατώφλι του σπιτιού μου

όταν πεθαίνει ένα παιδί
πέφτει βαθύτατο σκοτάδι το ξημέρωμα
βρέχει μεγάλα δάκρυα λαμπερά
πέτρινα γίνονται τα φύλλα και τα δέντρα

όταν πεθαίνει ένα παιδί
ταράζεται ο ύπνος των αρχαίων νεκρών
κι από τη γη αναδύονται τα πρόσωπά τους
ενώ σαν χάλκινο πουλί
ο άνεμος τοξεύεται στο χώμα

όταν πεθαίνει ένα παιδί
οι λέξεις κι οι φωνές συντρίβονται
τριγύρω ο κόσμος καταρρέει

8 σχόλια:

Maria Jose είπε...

Αυτό το ποίημά σου, Τόλη, το είχα ξαναδιαβάσει στο άλλο ιστολόγιο. Όσες φορές όμως και να το διαβάζω μου προκαλεί το ίδιο έντονα συναισθήματα, όπως την πρώτη φορά. Ιδίως οι στίχοι "...βρέχει μεγάλα δάκρυα λαμπερά...." και "...ταράζεται ο ύπνος των αρχαίων νεκρών..." αποδίδουν ανεπανάληπτα την οργή και τη θλίψη που γεννά ο χαμός ενός παιδιού.
Καλή σου μέρα, ποιητή μου...

Poet είπε...

Καλησπέρα, Μαρία. Το ποίημα αυτό περιλαμβάνεται στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της 2ας Γυμνασίου και είχα την ευκαιρία να το συζητήσω με πολλούς φιλόλογους και με μαθητές του λυκείου και του γυμνασίου. Πρόσφατα στο 11ο Γυμνάσιο/Λύκειο και στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης.

Διαπίστωσα λοιπόν ότι τα δικά μου και τα δικά σου έντονα συναισθήματα ήταν και τα συναισθήματα όλων των αναγνωστών.
Ιδιαίτερα γιατί, στην εποχή αυτή της αφθονίας, το φαινόμενο του θανάτου των παιδιών από την πείνα αλλά και από τον πόλεμο και την κάθε είδους βία και εκμετάλλευση εξακολουθεί να υπάρχει, ακόμη και στις λεγόμενες πολιτισμένες χώρες.

Carpe diem είπε...

Οταν πεθαίνει ένα παιδί, πεθαίνει η ελπίδα.Και ο άνθρωπος χωρίς ελπίδα δε ζει, σωστά;Οταν πεθαίνει ένα παιδί, πεθαίνει η ζωή

Α. Δ.Ε. ΒΑΛΜΑΣ είπε...

Μεγαλειώδες ποίημα. Με συγκίνησες βαθειά Τόλη. Εύγε.

"ένα παιδί είναι μονάκριβο
ένα παιδί πεθαίνει κάθε δευτερόλεπτο
με την κοιλιά πρησμένη
μάτια που δεν χωράνε πια στις κόγχες τους
σε χώρες που ονομάζονται εξωτικές
πεθαίνει στο κατώφλι του σπιτιού μου"

Καλη μέρα και καλή εβδομάδα.

Για τα παιδιά αυτά πρέπει να νοιώθουμε όλοι ένοχοι κάνουμε τόσα λίγα ενώ μπορούμε τόσα πολλά. Σας παρακαλώ επίσης για κάποια παιδάκια πολύ κοντά μας να δώσετε την αλληλεγύη σας με ένα σχόλιο
http://tasosv.blogspot.com/2009/02/blog-post_10.html

Η

http://lesxianagnosis.blogspot.com/2009/02/blog-post_16.html

Poet είπε...

Έτσι είναι, Όλγα μου. Δεν υπάρχει πιο θλιβερό, πιο συντριπτικό γεγονός.

Poet είπε...

Eυχαριστώ, Τάσο μου. Όλα όσα αισθάνεσαι και όλα όσα κάνεις δείχνουν μια ευγενική καρδιά.

pandora είπε...

"...πεθαίνει στο κατώφλι του σπιτιού μου".
Αυτό κρατώ ως μήνυμα από το ευαίσθητο ποίημά σου. Ο θάνατος κάθε παιδιού πάνω στη γη να είναι προσωπική μας υπόθεση.

Poet είπε...

" ... so don't ask for whom the bell tolls. It tolls for you".

Ernest Hemingway