μια ανθολογία των ποιημάτων του Τόλη Νικηφόρου με εικόνες της Τζούλιας Φορτούνη

αn anthology of Tolis Nikiforou's poems with pictures by Julia Fortouni.

πορεία στην ομίχλη



θα πω λοιπόν τα δυο μου λόγια
κι εγώ πριν φύγω με τη σειρά μου
θα περπατήσω σχεδόν τυφλός στα σκοτεινά
μ’ ένα παράφωνο τραγούδι
μιλώντας σε φανταστικούς διαβάτες
σφίγγοντας το ένα χέρι μου με το άλλο
σαν νιώθω μόνος

μες στην ομίχλη θα σηκώνονται
φωνές το ίδιο αλλότριες
είτε σημαίνουνε χαρά είτε λύπη
σφυρίχτρες διαπεραστικές και σάλπιγγες
αλαλαγμοί και βογκητά
ο σκουριασμένος στεναγμός
μιας βρύσης δίχως νερό

σημαίες θα ανεμίζουμε γιορταστικά
στο περιθώριο της νύχτας
λάβαρα με χρώματα παράδοξα
αλλόκοτους συνδυασμούς

θα ματώσω χέρια και γόνατα
τη γλώσσα θα δαγκώσω χτυπώντας σε τοίχους
θα εξουθενωθεί το κορμί μου

τίποτα όμως δεν θάχω να φοβηθώ
καθώς ο δρόμος θάναι πια μέσα μου
οι φλέβες και τα νεύρα
αυτή η σπονδυλική μου στήλη

αν μου μείνει μια κλωστή
απ’ αυτή θα κρατηθώ
μισό δευτερόλεπτο πριν σπάσει
αν μου μείνει μια αχτίδα φως
ας οδηγήσει ένα μονάχα βήμα

2 σχόλια:

άναρχες φλόγες Λίτσα Πατεράκη είπε...

...μες στην ομίχλη
θα σημάνουνε καμπάνες,
πλήθος ανθρώπων θα πάλλεται -
πλήθος μου γνώριμο,
της στέρησης
Αυτό
που σε μαντρότοιχους,
έγραφε μ' αίμα,
λέξεις ανθρώπινες,
όταν τα τέρατα της γης
οδηγούσαν παιδιά
στα κρεματόρια...

Συγνώμη ποιητή μου γι' αυτή μου τη συνέχεια, αλλά το ποίημά σου, με ενθουσίασε!
Ευχαριστώ πολύ

Λίτσα

Poet είπε...

Εγώ σε ευχαριστώ, Λίτσα.

Κι εμένα με ενθουσιάζει η ζωντάνια σου. Το έγραψα πριν από λίγη ώρα στο ιστολόγιό σου. Μου αρέσουν οι φλογισμένοι άνθρωποι, μ' όλα τα πάθη και τα λάθη τους.