ονειρεμένη πολιτεία του βορρά
ντυμένη τα βουβά σου χρώματα
μέσα σε μαγικές φωνές που προσκαλούν
μέσα σε στάλες καθημερινής βροχής
χρόνια που έζησα στη χαμηλή σοφίτα
περιπλανήθηκα στις γειτονιές σου
είδα τους κρόκους να ανθίζουν μέσα στο χιόνι
μέθυσα με το άρωμα των κοριτσιών σου
πλατείες που έχουν κατακτήσει τη γαλήνη
με γύρω τους τα σπίτια του παραμυθιού
απέραντοι κήποι και σκοτεινά παλάτια
βικτωριανά μέγαρα
απίστευτη πόλη
με το χαμόγελο στο πρόσωπο του αστυφύλακα
λεωφορεία κόκκινα με μυθικούς προορισμούς
πόλη της απεργίας
ράθυμη όπως το ποτάμι σου
με τη κατάλεπτη επιδερμίδα της ηδονής
παγκόσμια πόλη
με τις χιλιάδες εκδοχές της ίδιας γλώσσας
με τα χιλιάδες πρόσωπα του ίδιου ανθρώπου
με τις χιλιάδες εκκλησιές της ίδιας πλάνης
πόλη που έμαθες να ζεις χωρίς το πάθος
που κρύβεις με στοργή τα λάφυρά σου
στις αίθουσες των μεσαιωνικών κτιρίων
πόλη που κατορθώνεις να φιλοξενείς
και την υπεροψία των αγραμμάτων
και την ελπίδα των κατατρεγμένων
γυναίκες με παράξενα καπέλα
η μυρωδιά του καπνού και του ξύλου
το ευχαριστώ σε κάθε φράση
οι ανεξήγητες επιγραφές
και τα πολύβουα καπηλειά με τη ζεστή τους μπύρα
γυρίζεις κάθε τόσο πολιτεία του βορρά
και φανερώνεσαι χλωμή στον ύπνο μου
λουσμένη στο αβέβαιό σου φως
ποτέ, ποτέ, ποτέ δική μου
London 1967-1971dreamy city of the Northdressed in your mute colorsyour magic enticing voicesheard amid drops of everyday rainfor years I lived in a low atticwandered in your neighbourhoodssaw the crocus blossom in the snowgot drunk on the aroma of your girlssquares in peace they have conqueredsurrounded by fairy tale housesvast gardes and dark palacesvictorian mansionsincredible citywith a smile on the policeman's facered buses with destinations from mythscity of strikes indolent as the Thamescity with a fine skin of sensualityuniversal citywith a thousand versions of the same languagewith a thousand faces of the same personwith a thousand churches of the same deceitcity that has learnt to live without passionyou hide your spoils with affectionin the halls of medieval buildingscity that has been successful in welcomingboth the arrogance of the ignorantand the aspirations of the persecuted women with strange hats the scent of tobacco and wooda ¨thank you¨ in every encounterthe inexplicable signsthe boisterous alehouses and warm beeryou return often, city of the Northyou appear pale in my sleepbathed in your uncertain lightbut never, never, never mine.Translated by Domna Pastourmatzi and Michael Mottfrom Tolis Nikiforou, Me ti Fotia sta Matia (With the Fire in the Eyes), 1982, Displacements, International Quarterly, Volume 2, No. 4, 1996.
