λάμπουν σαν δάκρυα τα Χριστούγεννα

                                                       ένας μικρός χριστός γεννιέται πάλι αύριο

                                                                        μόνος στον κόσμο

                                               ένας μικρός χριστός που ζωγραφίζει θαμπά στο τζάμι

                                                                      δέντρα για τα παιδιά

                                                                     καράβια για τα όνειρα

                                                 ένα παραμύθι της αγάπης για τους απελπισμένους

                                                                           παραμονή

                                                       και τα χιλιάδες φώτα της πλατείας

                                                      στα μάτια του λάμπουν σαν δάκρυα

                                                    (από τα ίχνη του δέους, επιλεγμένα ποιήματα, 2018)

ως τον υπόνομο

                                                                     με τις αστραφτερές βιτρίνες

                                                                     και τα πολύχρωμά της φώτα

                                                                      με μουσικές και με κραυγές

                                                               μέσα στα πλούτη πολιτεία ρακένδυτη

                                                                   ένας γέρος πεταμένος στη γωνιά

                                                                 πιο πέρα ο ανάπηρος που ζητιανεύει

                                                                      ένας άνεργος που περιφέρεται

                                                                        με την απόγνωση στα μάτια

                                                                        στο πεζοδρόμιο προκλητικές

                                                                                 ημίγυμνες γυναίκες

                                                                       ο έφηβος που χτυπάει την ένεση

                                                                               στην πόρτα παρακάτω

                                                                       από το ρείθρο ως τον υπόνομο

                                                                     οι άνθρωποι μαζί με τα σκουπίδια

                                                                       που παρασέρνουν τα βρομόνερα

                                                                          χαρτοπετσέτες κι αποτσίγαρα

                                                                   φλέματα και ωραία λόγια, διακηρύξεις

                                                             (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

 

η διψασμένη άβυσσος

  

                                                                      δεν φτάνει η γνώση

                                                                  οι συγκινήσεις, τα ταξίδια

                                                                           όλα όσα έζησα

                                                                       και κέρδισα ή έχασα

                                                                    στην περιπέτεια της ζωής

                                                                     το αίμα μου δεν φτάνει

                                                                              όσα έγραψα

                                                                      κι όσα ποτέ θα γράψω

                                                                    τα πάθη και τα λάθη μου

                                                                     η αγάπη που μου δόθηκε

                                                                κι εκείνη που σαν μυστική πηγή

                                                            δεν έπαψε ποτέ μέσα μου να αναβλύζει

                                                                            αυτό το χάσμα

                                                                         το απύθμενο κενό

                                                                     στα παιδικά μου χρόνια

                                                                θα κλείσει μόνο με τον θάνατο

                                                                      με την ψυχή μου μόνο

                                                                     θα ξεδιψάσει η άβυσσος

                                                     (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

εσπερινή απολογία θνητού

                                                                           δεν σε περίμενα ποτέ

                                                                           κι εσύ ποτέ δεν ήρθες

                                                                                    δεν ήξερα

                                                                             ούτε και τώρα ξέρω

                                                                                 τ’ όνομά σου

                                                                                    δεν ήξερα

                                                                               αν καν υπάρχεις

                                                                           σε ονόμαζα έκπληξη

                                                                        άλλοτε σύμπτωση ή τύχη

                                                                                 και πιο συχνά

                                                                                  δέος και φως

                                                                                      ναι, φως

                                                                                    σε αγάπησα

                                                                                      σε μίσησα

                                                                                     σε αγνόησα

                                                                             για σένα έκλαψα πικρά

                                                                          όμως δεν σε περίμενα ποτέ

                                                                              κι εσύ ποτέ δεν ήρθες

                                                                                   ποτέ δεν ήρθες

                                                                             αφού ήσουν πάντα εδώ

                                                                                 στην κάθε σκέψη

                                                                                και στην κάθε λέξη

                                                                                     στο αίμα μου

                                                                                 αφού ήσουν πάντα

                                                                                    η πατρίδα μου

                                                                               δεν σε περίμενα ποτέ

                                                                                  όμως το χέρι μου

                                                                        σε σένα ήταν πάντα απλωμένο

                                                                             τα μάτια μου εκστατικά

                                                                               μες στο δικό σου φως

                                                                      (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

Ίχνη του δέους - επιλεγμενα ποιήματα (1966-2017)

Μόλις κυκλοφόρησε. Διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία Ιανός, Πρωτοπορία, Βιβλιορυθμός και Ρώμη της Θεσσαλονίκης΄. Στην Αθήνα και στις υπόλοιπες πόλεις της χώρας κατόπιν παραγγελίας στο τοπικό βιβλιοπωλείο (μέσω των εταιριών διανομής Τσιγαρίδας Α.Ε. και Συμμετρία Α.Ε).
Γιάννης Κιντάπογλου
.

Τόλης Νικηφόρου. Ίχνη του δέους. Επιλεγμένα ποιήματα 1966-2017. Επιλογή: Τόλης Νικηφόρου και Πέτρος Γκολίτσης. Επίμετρο: Πέτρος Γκολίτσης. Νέος τίτλος από τις Εκδόσεις Ρώμη