εξόριστη θλίψη

                                                                        θέλω για πάντα να εξορίσω

                                                                        τη θλίψη από τα μάτια σου

                                                                       σ’ ένα βαθύ πηγάδι απόμερο

                                                                            με φύλακα το χάραμα

                                                                        σκόρπιες αχτίδες του ήλιου

                                                                         μόλις τολμάει να ξεμυτίσει

                                                                           να γίνεται χαρά η θλίψη

                                                                              εκστατικό χαμόγελο

                                                                  να γίνεται φτερούγισμα την άνοιξη

                                                                     θέλω τη θλίψη σου να εξορίσω

                                                                              σ’ ένα έρημο νησί

                                                                    με φύλακα κραυγές των γλάρων

                                                                           στο απέραντο γαλάζιο

 

                                                                      ν’ αστράφτει πάντα ακέραιο

                                                                                  δοξαστικό

                                                                          το φως στα μάτια σου

                                                         (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

 

ξαναγυρίζει στο μυστήριο του

                                                                           ένα φτερούγισμα είναι το ποίημα

                                                                          μια λάμψη μια στιγμή

                                                                     που διαφεύγει από τη σκέψη

                                                                          εξατμίζεται στα μάτια

                                                                       μάταια πλέον το αναζητάς

                                                                    στον άνεμο ξαναγυρίζει εκείνο

                                                                  σε μιαν αχτίδα πρωινή της άνοιξης

                                                                      ξαναγυρίζει στο μυστήριο του

                                                                            το στιγμιαίο χαμόγελο

                                                                            π’ άγγιξε την ψυχή σου

                                                                         έχει τώρα χαθεί για πάντα

                                                          (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

  

απ' τη φωτιά κι από τη στάχτη

                                                                      είναι μια ράθυμη μέρα

                                                                              φθινοπωρινή

                                                                       κι η γειτονιά ησυχάζει

                                                                     καθώς το δροσερό αεράκι

                                                                     τα φύλλα ελαφρά ανεμίζει

                                                                     κι απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο

                                                                        σκορπίζει στο δωμάτιο

                                                                          τους ήχους της ζωής

                                                                    γαλήνιος κάθομαι απέναντι

                                                                               και φλέγομαι

                                                                                       εγώ

                                                                          φλόγα απ’ τη φωτιά

                                                                         φλόγα απ’ τη στάχτη

                                                

                                                 (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

μήπως

                                                                        νύχτα αμίλητη που υφαίνεται

                                                                   απ’ τις θλιμμένες στάλες της βροχής

                                                                   τόσο που κάπου κρύβεται το κόκκινο

                                                                     σε κάποια μυστική πηγή ελλοχεύει

                                                                           εκεί πυκνώνει η ανάσα του

                                                                               σαν από θαύμα μήπως

                                                                         και σπινθηρίσει κάποτε το φως

                                                                   μήπως ανοίξει κάποια πόρτα ξαφνικά

                                                                         χαμόγελο κρυφό στη σκοτεινιά

                                                                                          ένα χάδι

                                                                           ο ήχος της φωνής της μήπως

                                                                              η λάμψη από τα μάτια της

                                                                       εκείνο το βελούδο των χεριών της

                                                                       μήπως σκορπίσει κάποτε τριγύρω

                                                                            θαμπή η μυρωδιά του ξύλου

                                                                      και η βαθιά κρυμμένη των βιβλίων

                                                                         μεθυστικό το ξεχασμένο άρωμα

                                                                σαν από τα μπουμπούκια της γαρδένιας της

                                                                           μήπως η νύχτα γίνει εσύ

                                                                                 η νύχτα γίνει εγώ

                                                                                      και όνειρο

                                                              (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

σκιές από το τίποτα

                                                                               ακούσιοι μέτοικοι

                                                                       μιας φωτεινής ψευδαίσθησης

                                                                              σκιές από το τίποτα

                                                                         αναζητούμε απεγνωσμένα

                                                                        την απαγορευμένη αλήθεια

                                                                             όσο ένα φτερούγισμα

                                                                                    προσωρινοί

                                                                           τη λύτρωση αναζητούμε

                                                                                  σ’ άλλες σκιές

                                                                             στη φλογερή αυταπάτη

                                                                             του έρωτα ή της τέχνης

                                                                            όμως το τίποτα ενεδρεύει

                                                                   το τίποτα αναπόδραστα μας περιμένει

                                                                         καταγωγή μας και προορισμός

                                                                                      ανεξιχνίαστος

                                                                   απάντηση στα μάταια ερωτήματά μας

                                                          

                                                              (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)