Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 69ο - μητρόπολη της μνήμης, της ψυχής

                                                                              πόσοι και πόσοι αγάπησαν

                                                                           και χάθηκαν σ’ αυτή την πόλη

                                                                            κι άφησαν ένα φως παράξενο

                                                                            σαν απ’ τα μάτια τους θαμπό

                                                                                 σε ρημαγμένες πέτρες

 

                                                        παιδιά της προσφυγιάς στα καλντερίμια της

                                                               με τον απέραντο καϋμό της μνήμης

                                                              στους λόφους και τις φτωχογειτονιές

                                                                          γύρω απ’ τον κόλπο

 

                                                             λάμπουν εκστατικά τα ερείπια από τότε

                                                              ένα παράξενο ψηφιδωτό της ιστορίας

                                                                     κάστρα και μαυρισμένα ξύλα

                                                                       αόρατα τζαμιά, συναγωγές,

                                                                   αψίδες, μακεδονικά κτερίσματα,

                                                       τάφοι και εκκλησιές βυζαντινές μέσα στο χώμα

                                                              φαντάσματα που ψιθυρίζουν μυστικά

                                                                        απ’ την αρχή του χρόνου

                                                            εδώ το σούρουπο ανατέλλουν οι ψυχές

                                                                         κόκκινος ήλιος, σύννεφα

                                                που παιχνιδίζουν με τον άνεμο στον ουρανό

                                                στο άπειρο που ονειρεύονται και ταξιδεύουν 

(από τη συλλογή Ν' ακούγεται από μακριά μια φυσαρμόνικα - 32 ποιήματα για τη Θεσσαλονίκη, 2013)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ...68ο - μια κιμωλία στον μαυροπίνακα

                                                                                           ξαναδιαβάζω τα ποιήματά μου

         χρόνια μετά βυθίζομαι στα χρώματα

       στη μουσική των λέξεων

        έκπληκτος διακρίνω

      να αναδύονται γρίφοι και αινίγματα

        εκστατικά φωνήεντα

       που θέλγεται το άγνωστο να μου υπαγορεύει

       κάπως καλύτερα αναγνωρίζω τώρα

      αυτά που γράφει ο δάσκαλος στον μαυροπίνακα

     μια κιμωλία εγώ που λιώνει αργά

     ανάμεσα στα δάχτυλα του

                                                                 (από τη συλλογή Μια κιμωλία στον μαυροπίνακα, 2012)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ...67ο- όσα για λίγο τιθασεύει η προσμονή

                                                                       πορτοκαλί ημίφως στο δωμάτιο
                                                                                μισάνοιχτα τα χείλη
                                                                        μισάνοιχτα τα γυνακεία γόνατα
                                                                                     όσα για λίγο
                                                                       πολύ λίγο τιθασεύει η προσμονή   

                                                                                 μάτια υγρά απάτητα
                                                                                    ψιθυριστή φωνή
                                                                               ένα ρίγος ανεπαίσθητο
                                                                          που διατρέχει την επιδερμίδα
                                                                       και τη βελούδινη κομμένη ανάσα

                                                                                  μετέωρη η στιγμή
                                                                               πάνω απ' την άβυσσο
                                                                                   μετέωρη η φωτιά
                                                                                    στις χαραμάδες
                                                                             μέχρι το πρώτο άγγιγμα
                                                                                το πρώτο εκείνο αχ

                                               (από τη συλλογή Μια κιμωλία στον μαυροπίνακα, 2012)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 66ο - εκστατικά

σιγή

απέραντη σιγή

σαν από θάλασσα βαθιά

πολύ βαθιά

σιγή με λάμψεις

που συνθέτουν φως

ένα άλλο φως

πιο μαγικό

εκστατικό

μια νύχτα κι έναν ουρανό

μια δίψα

σιγή

που εκπέμπει μουσικές

που πλημμυρίζει χρώματα

κι όλα είναι απλά

μεθυστικά

όλα είναι τώρα

και ύστερα

και πριν

και πάντα

τα μάτια σου

                                                             (από τη συλλογή Μια κιμωλία στον μαυροπίνακα, 2012)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα... 65ο - Αισιοδοξία

                                                                                              μια λάμψη
                                                                                στο μαύρο χώμα τ' ουρανού

                                                                                           ένα λουλούδι
                                                                                     πάνω στον τάφο του
                                                                                         ή ένα χαμόγελο
                                                                                  σε ραγισμένο πρόσωπο

                                                                                             ο έρωτας
                                                                                   μπροστά στον θάνατο

                                                               (από τη συλλογή Το μυστικό αλφάβητο, 2010)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ....64ο - ένα ποίημα

 

ένα ποίημα

από παλιό σκοτάδι

από θολό πυκνό βυθό

που αναδύθηκε στο φως

ένα ποίημα

γυμνό

εμπρηστικό

κόκκινο επιφώνημα

της φλόγας ή της αστραπής

ένα ποίημα

μυστικό

εξωτικό

κι όμως απλό

κι όμως γλυκό

κι όμως απέραντα μαγευτικό

ένα ποίημα

που δεν γνωρίζει

το άρωμα

τη μουσική

το ίδιο τ’ όνομά του

ένα ποίημα

ένα τρέμουλο στα γόνατα

ή τα χείλη

που κρύβεται και φανερώνεται

και λάμπει

εσύ

                                                               (από τη συλλογή Το μυστικό αλφάβητο, 2010)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 63ο - δυο λέξεις έξι γράμματα

                                                                              το όνειρο είναι όνειρο
                                                                                αυτό είναι σ' αγαπώ

                                                                        από τα άλφα ως το ωμέγα του
                                                                                αυτό είναι σ' αγαπώ
 
                                                                              δυο λέξεις που κανείς
                                                                              δεν πρόφερε ως τώρα
                                                                            και μόλις ανακάλυψα εγώ

                                                                                   με την ομίχλη
                                                                          με το άρωμα του ονείρου
                                                                          όμως απτές, πραγματικές
                                                                                    όπως η γη
                                                                             όπως η ανάσα σου

                                                                       εσύ τρομάζεις κι εγώ τρέμω
                                                                                  μα σ' αγαπώ
                                                                           μ' όλα τα γράμματα
                                                                             μ' όλα τα ρήματα 
                                                                             τα επιφωνήματα
                                                                             με τη σιωπή μου
                                                                                  σ' αγαπώ
  
                                                     (από τη συλλογή Το μυστικό αλφάβητο, 2010)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 62ο- ερήμωσε απόψε η παραλία

ερήμωσε απόψε η παραλία

χωρίς ν’ ανθίζει ούτε ένα φως

στο μαύρο χώμα τ’ ουρανού.

κι έμειναν μόνα τους τα εφηβικά μας χρόνια

να περιμένουν το πλοίο για την απέναντι ακτή.

Λευκή το λένε πάντα ή Ευδοκία

αστράφτει τώρα μέσα στην ομίχλη

λες κι είναι χάραμα

λες κι είναι εξαίσιος ήχος μυστικός.

και να που ακούγονται φωνές

τραγούδια στο κατάστρωμά του

και να που κόκκινα φορέματα ανεμίζουν

για μια στιγμή η νύχτα πλημμυρίζει φως.

ερήμωσε απόψε η παραλία

και μέσα στο ψιλόβροχο

έμεινε μόνη της η επίκληση στους φανοστάτες

στα ξεχασμένα πρόσωπα

η μάταιη, η αιώνια προσδοκία

                                                                  (από τη συλλογή Το μυστικό αλφάβητο, 2010)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 61ο - Αφιέρωση

                                                                              στο μυστικό αλφάβητο
                                                                        που γράφει με ανοιχτά φτερά
                                                                       ένα θαλασσοπούλι στο γαλάζιο

                                                                                 στο αλμυρό νερό
                                                                  στις μαγικές φωνές που προσκαλούν
                                                                      μέσα σπό την ομίχλη στο λιμάνι

                                                                                στους γερανούς
                                                              που υψώνουν τα σπασμένα χέρια τους
                                                                   μάταιη επίκληση στον ουρανό

                                                                               στην πολιτεία
                                                                     που αποπλέει για τ' όνειρο
                                                             με κόκκινα πανιά το ηλιοβασίλεμα
                                   
                                                            σε όσους κάθονται απένταντι βουβοί
                                                                 μες στο σκοτάδι και καπνίζουν
                                                   και ταξιδεύουν με τα παιδικά τους χρόνια στ' άστρα

                                                                   και στη στιγμή που χάνεται
                                                                  που κρύβεται στα μάτια σου
                                                                 και λάμπει για να μη δακρύσει

                                                  (από τη συλλογή Το μυστικό αλφάβητο, 2010)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ...60ο-εξαίσια άνθη του νερού

                                                                                     άδειασε η μέρα
                                                                            έσβησε η πίκρα της ζωής.
                                                               κοιμούνται τώρα εκείνοι κι ονειρεύονται
                                                                      σε μυστικά λιβάδια τ’ ουρανού.
                                                                           εκείνοι τώρα ταξιδεύουν
                                                             σε σήραγγες ανεξερεύνητες της απουσίας.
                                                             παιδιά που ξαναγύρισαν σε χώρα μαγική
                                                              μάτια που ψιθυρίζουν χιλιάδες χρώματα
                                                                                 μέσα στο φως
                                                                             άνθη της μνήμης
                                                                       εξαίσια άνθη του νερού

(από τη συλλογή Μυστικά και θαύματα, ο ανεξερεύνητος λόγος της ουτοπίας, 2007)

 

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 59ο - ν' ακούγεται από μακριά μια φυσαρμόνικα

                                                       ν’ ακούγεται από μακριά μια φυσαρμόνικα
                                                     και να χαμογελάει μια γλάστρα στο μπαλκόνι
                                                    αχνά μες στο ψιλόβροχο να ξημερώνει Κυριακή

                                                                 το χώμα να μυρίζει γειτονιά
                                                            και ο ταβλάς ξεροψημένο σάμαλι
                                                   ένας χαρταετός να υψώνεται πάνω απ’ τα κάστρα

                                                      νωχελικά να κατεβαίνεις την Αριστοτέλους
                                                          να κάθεσαι σε καφενείο της παραλίας
                                                                πίσω απ’ τα τζάμια να ρουφάς
                                                                αργά, πολύ αργά τον τούρκικο
                                                        και να καπνίζεις ένα, δύο, τρία τσιγάρα
                                                        με τον καπνό να σε τυλίγει σαν ομίχλη
                                              κοιτάζοντας τα ψαροκάικα και πιο βαθιά τη θάλασσα

                                                   ν’ ακούγεται από μακριά μια φυσαρμόνικα
                                                    χρώματα σκοτεινά να αναδύονται στο φως
                                                                  να ονειρεύεσαι ταξίδια
 

            (από τη συλλογή Μυστικά και θαύματα, ο ανεξερεύνητος λόγος της ουτοπίας  2007)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 58ο - σύννεφο εσύ κόκκινο στον ουρανό

                                                                  να ξαναγεννηθούμε
                                               με το δικό σου χάραμα ν' ανθίσει ο κόσμος

                                                                να ξαναγεννηθούμε
                                                   σύννεφο εσύ κόκκινο στον ουρανό
                                                   άγγιγμα και ταξίδι εγώ σαν άνεμος

                                                                να ξαναγεννηθούμε
                                                          θάλασσα εσύ των τροπικών
                                                  κι εγώ νησί μοναχικό στον κόρφο σου

                                                       δάσος εσύ, βελούδινο σκοτάδι
                                                        κι εγώ τ' αγρίμι που προφέρει
                                                με το χνώτο του τις μυστικές σου λέξεις

                                                            αγνοί, αθώοι, αθάνατοι
                                                           εσύ κι εγώ ψυχή και φως

       (από τη συλλογή Μυστικά και θαύματα, ο ανεξερεύνητος λόγος της ουτοπίας, 2007)