αn anthology of Tolis Nikiforou's poems with pictures by Julia Fortouni.
κόσμος παράξενος
αφιέρωση
ο ανεξερεύνητος λόγος της ουτοπίας
τα δακρυσμένα μάτια τ' ουρανού
κρυμμένα θαύματα μέσα στο φως
εκπέμπουν μιαν ελπίδα απρόσιτη
τις νύχτες ανατέλλουν οι ψυχές
αόρατες πηγές της μνήμης
στάλες σιωπής σ’ έναν ωκεανό απουσίας
παράξενα τα δακρυσμένα μάτια τ’ ουρανού
καθώς κοιμούνται και θαμπά
μέσα στον ύπνο του ονειρεύεται
i lacrimosi occhi del cielo
nelle notti spuntano le stelle
miracoli nascosti dentro la luce
emettono una speranza impraticabile
nelle notti spuntano le anime
fonti invisibili della memoria
stille di silenzio in un oceano di assenza
strani i lacrimosi occhi del cielo
mentre dorme e opacamente
nel sonno sogna
traduzione di Crescenzio Sangiglio
da Segretti e miracoli, 2007,
La clessidra, semestrale di cultura letteraria, 2/2007
το τέλος είναι πάντοτε θλιμμένο
το τέλος είναι πάντοτε θλιμμένο.
χωρίς ωραία ενδύματα
το σώμα αναγνωρίζει την αλήθεια του
με τη λευκή σημαία της
η οθόνη άνευ όρων παραδίδεται
στον θεατή που έχει ήδη αποχωρήσει.
το τέλος είναι πάντοτε θλιμμένο
ενώ και πάλι μυστικά
τα χρώματα στην άδεια οθόνη αναδύονται.
la fine e sempre triste
malgrado tutto cie che asserisce il principio
la fine e sempre triste.
privo di begli indumenti
il corpo riconosce la propria verita
lo schermo con suo vessillo bianco
si abandona incondizionatamente allo spettatore
che s’ e gia allontanato.
la fine e sempre triste
mentre ancora I segreti colori
emergono sullo schermo vuoto
traduzione di Crescenzio Sangiglio
da Segretti e miracoli, 2007,
La clessidra, semestrale di cultura letteraria, 2/2007
εξαίσια άνθη του νερού
και πάλι στα κρυφά ανθίζει ο κόσμος
βαθύ γαλάζιο, κοίταξέ με
και ούτε καν γνωρίζει τ' όνομά της
με λάμψεις κίτρινες φωτίζει
μοναχικός λύκος αναζητά ουρανό
ούτε ένα ξέφτι απ' το χαμόγελό σου
αχ
άλφα στερητικό
μοναξιά
ξένες χώρες
μυστικοί δρόμοι, 3
μυστικοί δρόμοι, 2
μυστικοί δρόμοι, 1
ο πλοηγός του απείρου, 4
ο πλοηγός του απείρου, 3
ο πλοηγός του απείρου, 2
αχ

το εντελώς πρόσφατο αυτό ποίημά μου δημοσιεύεται
εκτός σειράς, ύστερα από πρόκληση της φίλης μου
ερωτικής ποιήτριας, Χαράς Ναούμ
είσαι μια προσμονή
μια μυστική φωνή
ήχος βημάτων στο πλακόστρωτο
που σβήνει τις κραυγές της πόλης
είσαι ένα ρίγος
φτερούγισμα στα γόνατα ως τα δάχτυλα
και τα μισάνοιχτά σου χείλη
η μουσική από λευκά σεντόνια
είσαι ένα χνώτο υγρό
μεθυστικό
σπαρακτικά ηδονικό
στα μάτια μου είσαι φως
μια μακρινή πατρίδα
λάμψη βαθιά στον ουρανό
οικεία και άγνωστη
και μαγική
είσαι βελούδο εκστατικό
ένας σπασμός κι ένας λυγμός
που δεν τελειώνει
ο πλοηγός του απείρου, 1
καθώς σιωπηλός μας οδηγεί
πέρα από τις γνωστές θάλασσες
πλοηγός του απείρου
με πρόσωπο σκοτεινό
έχουν πολλά να εξερευνήσουν
τα τυφλά μας μάτια
τα μυστικά της άλλης όχθης
τι κρύβεται πέρα από την αγάπη
πώς από μαύρο πυρήνα
εκσφενδονίζεται ακέραιο το φως
ο δικός του ουρανός
είναι μια έρημος με υπόγεια νερά
ένας ανεξερεύνητος γαλαξίας
όπου καίγονται οι ψυχές σαν άστρα
Il pilota dell’ infinito, 1
Le sue tentazioni sono imperscrutabili
poiche silenzioso ci guida
oltre I mari sconosciuti
il pilota dell’ infinito
con volto scuro
hanno molte cose da scrutare
i nostri ciechi occhi
i segreti dell’ altra sponda
cosa si nasconde oltre l’ amore
come da un nero nucleo
si scaglia intera la luce
il suo cielo
e un deserto con aque sotterranee
una inesplorata galassia
dove le anime bruciano come stelle
traduzione di prof. Constantinos Nicas,
Istituto Universitario Orientale, Napoli
da “Il pilota den infinito”, 1986
λουσμένη στην ομίχλη όπως το σαββατόβραδο

θα σε περιμένω
λουσμένη στην ομίχλη
όπως το σαββατόβραδο
ένα όνειρο του φανοστάτη
πάνω απ' τη θάλασσα
εκεί που ο δρόμος μόλις άρχισε
εκεί που κάνει η δίψα το αδύνατο να ανθίσει
εκεί που η προσμονή θαμπά φωτίζει
χιλιάδες μυστικά και θαύματα
bathed in the fog like a saturday night
bathed in your eighteen years
I' ll be waiting for you
bathed in the fog
like a saturday night
a dream of the lamp-post
over the sea
at the road that has only started
at the impossible that blossoms in my thirst
my craving dimly lighting
thousands of miracles and secrets
translated by Tolis Nikiforou
from Dust in the sky, 1998
από τις χαραμάδες των ματιών μου

αργά τη νύχτα γλίστρησε
από τις χαραμάδες των ματιών μου
και κάθισε κοντά μου το θηρίο
με πέλματα ένα σκοτεινό βελούδο.
ήρθα για να σε πάρω, μου ψιθύρισε
και μη φοβάσαι
το αίμα σου στα νύχια μου
και τη δική σου μυρωδιά στο χνώτο μου.
μαζί θα ταξιδέψουμε
πίσω από τον καθρέφτη
στη χώρα που δεν γνώρισαν οι λέξεις
μαζί σαν αντανάκλαση
θα ξαναγεννηθούμε
from the fissures of my eyes
late at night the beast slipped out
from the fissures of my eyes
and sat beside me
with paws of dark velvet.
I've come to take you, it whispered,
and do not fear
your blood on my claws
and your own smell in my breath,
together we shall travel
behind the mirror
to countries unknown to words,
as a reflection together
we shall be reborn
Translated by Tolis Nikiforou
from Dust in the sky, 1998
Ποιήματα στα αγγλικά
Ποιήματα στα ιταλικά
Ανθολόγηση πεζών κειμένων
-
Όπως η γάτα με το ποντίκιΠριν από 6 χρόνια
χρωστάμε μόνον
το φως του κόσμου
(1979)
η επανάσταση αγναντεύει το άπειρο
(1979)
είμαι ένα πυρωμένο σίδερο
που ανεξίτηλο σφραγίζει
στη μήτρα σου το μέλλον
κάθε σου ηδονικός σπασμός
μια οιμωγή του κόσμου που γεννιέται
είμαι η ίδια η ζωή
και είμαι αθάνατος
(1979)
το άπειρο μιλάει με τη φωνή μου
(1979)
ο έρωτας ραπίζει
το πέτρινο πρόσωπο της ανυπαρξίας
(1980)
φύλλο το φύλλο απόρθητη
στην έρημο η όαση θα φυτρώσει
(1991)
οι νεκροί
για πάντα άτρωτοι από τη μοναξιά ή την αγάπη
(1991)
τα όνειρα που μείναν όνειρα
κι έτσι διατήρησαν το άρωμα του ονείρου
στα μαγεμένα στενοσόκακα της μνήμης
(1994)
παρέκει ούτε μια μοίρα αστέρι μου
λιγότερο ούτε ένα στίχο από τον ουρανό
(1997)
κι όσο χρόνο τον χρόνο στο βάθος σβήνεις
τόσο πιο καθαρά λάμπεις στα μάτια μου
(1999)
σε ξένες θάλασσες για πάντα χάθηκε η Κυριακή
με το βαθύ γαλάζιο ιστιοφόρο των ματιών της
(1999)
σε κάποιαν άλλη εποχή πρέπει να ζήσαμε μαζί
σε κάποια χώρα μακρινή σε ξέρω
(1999)
έζησα χρόνια, διάβασα, ταξίδεψα,
όμως ποτέ δεν έμαθα ποιος είμαι
(1999)
βραχνά οι σειρήνες μας καλούν μες στην ομίχλη
(1999)
είμαι όσα μου δόθηκαν
μια στάλα κόκκινο στο απέραντο του μπλε
ένα ελάχιστο κομμάτι από το τίποτα
(1999)
το δέος μέσα μου ιχνηλατώ
να ζωγραφίσω το δικό του φως
(2002)
το κάθε τι ένα τίποτα κι ένα αιώνιο μυστικό
το κάθε τι ένα τίποτα και ένα θαύμα
(2002)
υπάρχει μέσα μου ένα φως
που αστράφτει μέσα στη μεγάλη νύχτα
και δεν παραδίδεται
(2002)
με δέος προφέρεται η ποίηση
καθώς προφέρει ανθίζοντας
ένα ξερό κλαδί το προαιώνιο ρίγος του
(2002)
το ποίημα επιλέγει τον δικό του χρόνο
για να γεννηθεί
είναι ένας ξένος που κατοικεί από παλιά στο σπίτι μας
(2002)
όλα θα ξαναγίνουν χώμα
όλα θα παραμείνουν ανεξιχνίαστα
και θ’ απλωθεί μπροστά μας το μεγάλο τίποτα
και η απόλυτη ελευθερία
(2002)
δακρύζει κείνο το τίποτα της νιότης μας
που ήταν τα πάντα
(2007)
άνθη της μνήμης
εξαίσια άνθη του νερού
(2007)
εσύ τρομάζεις κι εγώ τρέμω
μα σ’ αγαπώ
μ’ όλα τα γράμματα
μ’ όλα τα ρήματα
τα επιφωνήματα
με τη σιωπή μου
σ’ αγαπώ
(2009)
Συνεργάτες -Compiled by
Αναγνώστες - Readers
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
►
2021
(13)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (1)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2020
(16)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (1)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2019
(13)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (1)
- ► Ιανουαρίου (1)
-
►
2018
(17)
- ► Δεκεμβρίου (2)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2017
(15)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (1)
- ► Ιανουαρίου (1)
-
►
2016
(21)
- ► Δεκεμβρίου (2)
- ► Σεπτεμβρίου (2)
- ► Φεβρουαρίου (2)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2015
(20)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Σεπτεμβρίου (2)
- ► Φεβρουαρίου (2)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2014
(22)
- ► Δεκεμβρίου (2)
- ► Σεπτεμβρίου (2)
- ► Φεβρουαρίου (2)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2013
(23)
- ► Δεκεμβρίου (2)
- ► Σεπτεμβρίου (2)
- ► Φεβρουαρίου (2)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2012
(22)
- ► Δεκεμβρίου (2)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (2)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2011
(31)
- ► Δεκεμβρίου (3)
- ► Σεπτεμβρίου (2)
- ► Φεβρουαρίου (2)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2010
(46)
- ► Δεκεμβρίου (5)
- ► Σεπτεμβρίου (2)
- ► Φεβρουαρίου (4)
- ► Ιανουαρίου (4)
-
►
2009
(159)
- ► Δεκεμβρίου (6)
- ► Σεπτεμβρίου (5)
- ► Φεβρουαρίου (18)
- ► Ιανουαρίου (42)
-
►
2008
(43)
- ► Δεκεμβρίου (43)
λέξεις αμετανόητες
ένας μισοσβησμένος στίχος
σ' αρχαία μετόπη της γενέθλιας πόλης
μέσα στο κάθε κύτταρό μου
ήταν γραμμένη η προαιώνια ουτοπία
έτσι ακριβώς όπως την είχε ονομάσει
ο καθημερινός τριγύρω θάνατος
πάντα ταξίδευα
αφού ο βαρδάρης σου με γέννησε
και το άλφα της αγάπης σου
με σφράγισε πατρίδα
αφήνοντας ορθάνοιχτες τις πύλες μου
ποτέ το ψέμα δεν προσκύνησα
την ποίηση δεν εγκατέλειψα
τα κάστρα στο γαλάζιο όταν προσεύχονται
πέρα ως πέρα φωταγωγημένα
από τα μάτια των παιδιών
Τόλης Νικηφόρου














